Αντέχει η Μέρκελ να ακονίσει τον Ομπάμα;

Επόμενος σταθμός του Μπα­ράκ Ομπάμα είναι το Βε­ρολίνο, όπου χθες δείπνη­σε με την Αγκελα Μέρκελ με την οποία θα έχει σήμερα την τελευταία του επίσημη συνάν­τηση. Το θέμα είναι εάν, πέρα από τα πολλά που τους ενώνουν, θα συζητήσουν και το θέμα του ελληνικού χρέους, που τους χω­ρίζει. Αν ο κ. Ομπάμα επαναλά­βει, στην πιο στενή του σύμμαχο και εταίρο του καθ' όλη τη διάρ­κεια της οκταετίας του, το μή­νυμα που εξέπεμψε στην Αθήνα για την ανάγκη ουσιαστικής ελάφρυνσής του.

Είναι βέβαιο ότι θα το κάνει. Όχι γιατί αγαπά τους Έλληνες, αλλά γιατί το πιστεύει, το υπο­στηρίζει σταθερά εδώ και χρό­νια, και γιατί το ζήτημα είναι ευρύτερο. Υπερβαίνει την Ελ­λάδα. Αφορά και την Ιταλία, και την Ισπανία, και όχι μόνο. Το αν θα βρει ανταπόκριση, αυτό είναι άλλο θέμα. Στην Αθήνα ο πρόεδρος Ομπάμα επανέλαβε ότι η λιτότητα δεν μπορεί να δώσει λύσεις, και επικαλέσθηκε το παράδειγμα της δικής του αποτελεσματικής διαχείρισης της βαθιάς κρίσης που παρέλαβε όταν ανέλαβε την προεδρία των ΗΠΑ, το 2009. Παράλληλα, θα τονίσει στη Γερμανίδα καγκε­λάριο ότι τη στιγμή που η Γη­ραιά Ήπειρος βιώνει μια περίοδο αβεβαιότητας και ενισχύονται οι φυγόκεντρες δυνάμεις, αρxής γενομένης με το Brexit, πρέπει να αποφευχθούν εξελίξεις που θα συμβάλουν στην αποσταθε­ροποίηση της Ε. Ε., αν όχι στην αποσύνθεσή της.

Υπό αυτό το πρίσμα, και πα­ρότι ο ίδιος ολοκληρώνει σύν­τομα τη θητεία του, θα ενθαρ­ρύνει την κ. Μέρκελ να προβεί σε κινήσεις που θα διασφαλίζουν τη σταθερότητα mς Ευρωζώνης και της Ευρώπης γενικότερα. Και μία από αυτές είναι μια συ­νολική προσέγγιση του «ελλη­νικού ζητήματος» που, σύμφωνα με το ΔΝΤ, αλλά και το σύνολο των οικονομικών αναλυτών, πε­ριλαμβάνει μια «ουσιαστική ελά­φρυνση» του χρέους.

Οι Γερμανοί, πρωτίστως ο Σόιμπλε, αλλά και άλλοι Ευρω­παίοι, κυρίως του Βορρά, δεν συγχωρούν στον Αλέξη Τσίπρα την συγκρουσιακή προσέγγιση του πρώτου εξαμήνου του 2015, και δεν θέλουν να τον «αντα­μείψουν». Ταυτόχρονα, δεν εμ­πιστεύονται την Ελλάδα και αυτό δεν περιορίζεται στη ση­μερινή κυβέρνηση, αφορά το σύνολο του ελληνικού πολιτικού κόσμου και θεωρούν ότι εάν δεν συνεχίσουν να πιέζουν, και σπεύσουν να «προσφέρουν» ελάφρυνση του χρέους, το πο­λιτικό σύστημα της χώρας θα επαναπαυθεί, δεν θα εφαρμόσει τις δύσκολες αλλά αvαγκαίες μεταρρυθμίσεις και η ελληνική οικονομία θα εξακολουθήσει να μην είναι παραγωγική, με αποτέλεσμα σύντομα να χρει­ασθεί νέα χρηματοδότηση.

Άλλωστε, δεν πρέπει να ξε­χνάμε ότι ακόμη και ο εξαιρε­τικά υποστηρικτικός προς την Ελλάδα Μπαράκ Ομπάμα, πα­ράλληλα με την ενθαρρυντική ψήφο εμπιστοσύνης στις προ­οπτικές της χώρας μας, επισή­μανε μεν ότι θα παροτρύνει τους πιστωτές να μας στηρίξουν, και τους επενδυτές να εκμεταλ­λευθούν τις ευκαιρίες που προ­σφέρει η ελληνική οικονομία, αλλά έσπευσε να υπογραμμίσει ότι για να πετύχει η όλη προ­σπάθεια πρέπει να υλοποιηθούν οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα ενισχύσουν την αντα­γωνιστικότητά της. Μόνο έτσι θα επιστρέψει η χώρα σε πορεία βιώσιμης ανάπτυξης.

Ο απερχόμενος Αμερικανός πρόεδρος θα απευθυνθεί στα ηγετικά ένστικτα της Μέρκελ και στου ρόλου που θα διαδρα­ματίσει η Γερμανίδα καγκελάριος την «επόμενη ημέρα», καθώς της παραδίδει τρόπον τινά τη σκυτάλη της ηγεσίας της φιλε­λεύθερης Δύσης. Η Μέρκελ κα­λείται να διαχειρισθεί την επι­κράτηση Τραμπ στις ΗΠΑ, και τον εθνικισμό και τα φοβικά σύνδρομα πολιτικών όπως η Λε­πέν, στην Ευρώπη. Για να το πε­τύχει πρέπει να κλείσει «εκκρε­μότητες» που απειλούν την Ε.Ε., όπως είναι το ελληνικό χρέος.

Το ερώτημα είναι αν, δέκα μήνες πριν από τις δικές της εκλογές, αντέχει πολιτικά να το πράξει -η απάντηση είναι πως μάλλον όχι- και από την άλλη, και αν η ελληνική κυβέρνηση θα τη «διευκολύνει» επιδει­κνύοντας την απαιτούμενη σο­βαρότητα.

Αθανάσιος Έλλις για την Καθημερινή

Πέμπτη, Νοεμβρίου 17, 2016